Türk Tabipleri Birliği, sağlık çalışanlarının çalışma sürelerini belirleyen ve bir saatlik öğle tatillerini kurum içinde geçirmelerini zorunlu kılan genelgenin iptali için dava açtı.
Tam Gün Yasası, 30 Temmuz 2010 tarihinde sağlık çalışanlarının çalışma sürelerini belirleyen 2368 sayılı Sağlık Personelinin Tazminat ve Çalışma Esaslarına Dair Kanunu yürürlükten kaldırdı. Bu kanun sağlık çalışanlarının günlük çalışma sürelerini 9, haftalık çalışma süreleri de 45 saat olarak belirliyordu. Kanunun yürürlükten kalkmasıyla sağlık çalışanlarının çalışma süreleri de diğer kamu çalışanları gibi, günde 8, haftada 40 saate indirildi.
Ancak Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü, 03 Ağustos 2010 günü yayımladığı genelgeyle günlük çalışma süresi olan 8 saatten ayrı olarak 1 saatlik öğle tatilinin “kurumda geçirilmesi ve ihtiyaç halinde göreve dönmesi” şartını getirdi. Bu uygulama sağlık çalışanlarının işyerinde 9 saat süreyle kalmaları ve 1 saatlik öğle tatilinde de çalışmaya devam etmeleri olarak değerlendirildi.
Türk Tabipleri Birliği, bu durumun düzeltilmesi ve fiilen 9 saatlik çalışma anlamına gelen bu uygulamanın gerekçesi olan “genelgenin kaldırılması” için dava açtı.
TTB, dava gerekçesiyle ilgili şu bilgileri verdi:
“Gerçek şu ki, hastanelerde sağlık personelinin öğle tatilini kullanması mümkün değildir. Çünkü söz konusu kurumlarda ameliyathane, yoğun bakım, acil ünitesi gibi pek çok birimde ve bunlarla bağlantılı diğer birimlerde öğle tatili olarak belirlenen sürelerde de kamu görevlileri kesintisiz çalışmaya devam etmektedir. Dolayısıyla pek çok birimde sürdürülen hizmete ara verilemeyeceği açıktır. Zaten Sağlık Bakanlığı da bunun için çalışanların hem bir saatlik öğle tatilinden söz etmekte hem de bu sürede kurum dışına çıkmalarını yasaklamaktadır.
Çalışma hukuku ile ilgili hukuki düzenlemeler, Avrupa Mahkemesi kararları ve Yargıtay kararlarında çalışanların kurum dışına çıkmadan kurumda geçirdikleri sürelerin tatil olmadığı, çalışma süresi olduğu net bir biçimde belirtilmektedir. Çalışanların kurum dışına çıkabildikleri, dinlenme hakkının tam olarak kullanıldığı durumlarda ise öğle yemeği aralarının tatil olarak değerlendirileceği açıkça vurgulanmaktadır.”