Sağlık haberciliğine başladığımdan bu yana gündemin en gözde başlıklarından biriydi Tam Gün Yasası. Geçmişte uygulandığında yaşanan başarısızlıklar, doktorların aldığı yüksek ücretlerin toplumda yarattığı tepkiler gündeme getirilse de halkın yararına bir uygulama olduğu konusunda meslek örgütleri de hem fikirdi.

Hükümet Tam Gün Yasası'nı gündeme getirdiğinde de uzmanlık dernekleriyle Türk Tabipleri Birliği arasında hemen bir ayrışma gözlendi zaten. TTB, yasanın çıkmasından yana olduğunu söylüyor "ama" diyor, taleplerini sıralıyordu. Uzmanlık derneklerinin temsilcileri yani Sağlık Bakanı Recep Akdağ'ın "tuzu kuru" diye tanımadığı 4 bin 500 doktor ise bu yasaya tamamen karşı çıkıyordu. Onların da kendilerine göre haklı gerekçeleri vardı elbet.

Bu ülkenin en fazla eğitim alan meslek grubunu temsil ediyorlardı. 35 yaşında normal bir yaşam sürebilir hale geldiklerinde ancak istedikleri gelir düzeyini yakalayabiliyorlardı. Bunun da yolu tabii ki muayenehaneden geçiyordu. Hem üniversite, hem muayenehane, hem de tam olarak güvenemedikleri özel hastane sektöründen. Bu üçlü saç ayağı uzman hekimlerin Türkiye koşullarında refah içinde yaşamalarını ancak sağlayabiliyordu. Hükümet şimdi çıkmış ya muayenehane, ya özel hastane, ya da kamu diyordu. Hastalar üniversite hastanelerinde karşılaştıkları alanının bu en deneyimli isimlerinin muayenelerine kendi istekleriyle koşup geliyordu üstelik. Yani veren memnun, alan memnundu.

Uzman hekimlerin Tam Güne karşı çıkarken "halk kalitesiz sağlık hizmetine mahkum edilecek" görüşüne de tabii ki itirazlar oldu. "Herkes ayda 30-40 bin lira kazanmak zorunda değil, üstelik kimse muayenehanesinde vergi de vermiyor. Nerede halkı düşünen doktor" diye yargılamalar da yapıldı durdu.

Sonunda Türk Tabipleri Birliği ile uzmanlık derneklerinin söylemleri biraz yakınlaşsa da TTB Tam Gün Yasası'na ancak hekimin emeğini koruyacak bir maaş ve emeklilik garantisiyle sahip çıkabileceğini söylemeyi ısrarla sürdürdü.

Sağlık Bakanlığı cephesinde ise vatandaşın çok haklı bulduğu mesajlar geliyordu. Devletin üniversitesinin binasında, özel muayene için ve ameliyat için para alan doktoru artık hükümet istemiyordu. Hükümetin sıklıkla kullandığı elitlerin hukuku kavramlarından sonra bir de elitlerin elitlere sunduğu sağlık hizmeti gibi bir kavram çıkıverdi ortaya. Bakanlık hekimlerin kamudan sağladıkları hastalardan muayenehanede ikinci kez ücret almasının da ahlaki olmadığını vurgulayıp durdu bu süreçte.

Sonunda CHP yasayı Anayasa Mahkemesi'ne götürdü. Bakan Recep Akdağ ve TTB kendi görüşlerini 2 gün boyunca mahkemeye sundu. Mahkeme Tam Gün Yasası'nın bazı maddelerini iptal etti. Buna göre öğretim üyeleri muayehenane açabiliyordu, performansa dayalı çalışma sistemi iptal edilmişti ama bu karar uygulamada sorun yaratmasın diye ancak 9 ay sonra uygulanacaktı. Devlet hastanesindeki doktorun durumu ise bir bilmeceye dönmüştü.TTB'ye göre yasal düzenlemeyle devletin doktoru da muayehenahene açabilirdi. Sağlık Bakanı Recep Akdağ ise bu görüşlere tamamen karşı çıkarken doktoru da uyarmayı ihmal etmedi. "Muayenehane açarlarsa disiplin cezasıyla başlar, memuriyetten atılmaya kadar gider.TTB'nin provakasyonuna gelmesinler" dedi.

Sonuçta Türkiye'nin Cumhuriyet'in kuruluşundan bu yana sürdürülen gelenek hakim oldu. Herkes "benim dediğim olacak" derken, işler iyice karıştı. Devlet doktoru Tam Güne ikna edecek ücreti ve yüksek emeklilik maaşını sağlayamadı. Uzman doktorlar hükümete güvenmedi. Hükümet ise doktorun "tuzu kuru, parayı seven, halkı düşünmeyen" doktor söylemlerini tekrarladı. CHP'den yeni düzenlemeler yapılırsa yasaya destek verecekleri yolunda açıklamalar geldi. TTB kendi görüşünün bir inat olmadığını tekrarladı durdu.

İnsan sormadan edemiyor acaba hem hükümet, hem TTB, hem de CHP için bu konu inat mı, memleket meselesi mi? Memleket meselesiyse uzlaşma gerekiyor. Sağlıkta doktorun otoritesini kaldırıp devletin otoritesi dönemini başlatan Sağlık Bakanlığı'nın da taraflarla bir uzlaşma noktası yaratması gerekiyor. Aksi halde muayenehane açan kamu doktorlarına mahkeme kapıları görülüyor. Mahkemenin açılan davalarla ilgili vereceği kararların ardından dan hiç de yabancı olmadığımız "senin hukukun", "benim hukukum", "yoksulun hukuku," "elitlerin hukuku" suçlamalarını dinlemekten usanacağız.

Vatandaş mı? Onun gözünde bu olup bitenin çıkarlar kapışmasından başka bir anlamı yok...